Nederland en het sluipende antisemitisme

In Nederland is men vergeten wat antisemitisme is. Politici durven het woord niet in de mond te nemen, ontkennen het bestaan ervan of vinden het no big deal. PvdA-Burgemeester Van der Laan van Amsterdam houdt een toespraak bij de viering van Chanoeka en roept de Joodse aanwezigen op om niet ‘de angst in zichzelf’ aan te wakkeren. Antisemitisme wordt gereduceerd tot een zinsbegoocheling, een waan, een psychische stoornis.

Praat er niet over, dan gaat het vanzelf weg of ga in therapie, lijkt de burgemeester te willen zeggen. Joden horen bij Nederland, maar ze moeten niet zeuren. Hier past een kernachtige uitroep: wat een gotspe! Wat een ongelooflijke brutaliteit: een burgervader die een reële dreiging bagatelliseert en de bal terugspeelt. Zijn ambtsvoorganger en politiek leider van de PvdA Job Cohen maakt het vervolgens nog bonter. Hij bagatelliseert niet, maar negeert het bestaan van antisemitisme eenvoudigweg. En als het al bestaat is het gericht tegen moslims. De moslim als Nieuwe Jood.

En je kijkt er al haast niet meer van op.

In Nederland is men vergeten dat antisemitisme een sluipend proces is. Het begint met het gesproken en geschreven woord. De Jood wordt benoemd, geïdentificeerd, gewantrouwd, verdacht gemaakt, bespot en uitgescholden. Nog maar kort geleden werd tijdens de kabinetsformatie het bestaan van een Joodse kongsi van Job Cohen, Uri Rosenthal en Lodewijk Asscher nog in alle ernst geponeerd door presentator Harry Mens van een zakenprogramma op televisie. Op Twitter is dagelijks een wijde variëteit van mythen over de Jood en het Jodendom te lezen. Ze zitten overal. Ze hebben de macht in allerlei organisaties. In de media, in de politiek, in de zakenwereld. Ze zijn goed in samenzweringen, want ze zijn slim en kennen elkaar allemaal. En ze willen maar één ding: de macht overnemen. Vaak worden deze opvattingen direct in verband gebracht met de situatie in Israël en met de Palestijnse kwestie. Door prominente Nederlandse politici gesteunde pro-Palestijnse websites dragen een anti-Israëlische boodschap uit. De grenzen tussen Israëlkritiek en regelrecht antisemitisme worden daarbij vager en vager.

En je kijkt er al haast niet meer van op.

Israël is de vaste pispaal geworden van het politiek-correcte, overwegend links georiënteerde deel van de natie. En Israël is het land van de Joden. Daarmee staat elke Joodse Nederlander en Nederlandse Jood al bij voorbaat met één been in het verdachtenbankje. Zo gewoon is het al geworden. Het wordt van Joden continu verwacht dat zij stelling nemen, zich verdedigen, zich rechtvaardigen. Gevraagd en ongevraagd, alleen al door het loutere feit van hun Joods-zijn. Je krijgt de indruk dat elke Jood haast persoonlijk verantwoordelijk wordt gehouden voor uitspraken en daden van de Israëlische regering. Of hij of zij dit nu wil of niet. De scooterboys op de Amsterdamse straten zijn niet te beroerd om deze boodschap dagelijks uit te dragen. “Jood” is weer een scheldwoord geworden, niet alleen in de voetbalstadions. Meestal blijft het bij daarbij, maar soms slaan de verwensingen om in bedreigingen. Gebedsdiensten in synagogen worden al daarom heel lang beveiligd. Sterker nog: de sjoeldiensten moeten worden beveiligd. Dit gebeurt niet door de overheid of met financiële steun van de overheid, zoals je zou mogen verwachten, maar door de Joodse gemeenschap zélf. Een situatie die al decennia bestaat.

En je kijkt er al haast niet meer van op.

We zijn vergeten dat antisemitisme een bijzondere vorm van racisme is. Racisme in brede zin dat is gericht tegen een volk, een cultuur of een religieuze gemeenschap. Het Jodendom is alle drie tegelijk. Racisme is een manier van denken en een manier van handelen en heeft alles te maken met macht en met machtsverhoudingen. Antisemitisme is ook geen doel op zich, maar een machtsmiddel waarmee een groepering op zijn best als wezensvreemd en op zijn slechts als inferieur haar plaats kan worden gewezen. Letterlijk of figuurlijk. Laten we niet vergeten dat racisme is verboden in onze Grondwet. Niet zomaar ergens achteraan, maar in het eerste artikel. Ook in het strafrecht is racisme een misdrijf. Uit recente cijfers van de Monitor Racisme en Extremisme blijkt dat het aantal antisemitische incidenten het afgelopen jaar met 30% is toegenomen. En dan praten we over het aantal daadwerkelijk bij de politie gemelde incidenten, het topje van de ijsberg. Politici en de rechtelijke macht lijken hun prioriteiten echter niet bij de bestrijding van antisemitisme te hebben gelegd. En dat is nog eufemistisch uitgedrukt. Ze doen er gewoon niets tegen. VVD-coryfee Frits Bolkestein voorziet dat deze trend zich zal voortzetten en concludeert dat Joden daarom op termijn maar beter naar Israel of de Verenigde Staten kunnen emigreren.

En je kijkt er al haast niet meer van op.

Onbegrip, verbijstering, woede, verdriet en apathie zijn de gevoelens die bij mij bovenkomen bij de confrontatie met de heropleving van antisemitisme in de Nederlandse samenleving. Het veelkoppige monster van het anti-Joodse sentiment is nooit verslagen. We hebben dat weliswaar een tijdje gedacht en gehoopt, maar het beest is terug. Ik verlang naar een tijd waarin autoriteiten het beest gewoon bij zijn naam noemen en doen wat nodig is: uitingen van antisemitisme actief bestrijden, daders oppakken en vervolgen en er alles aan doen om de veiligheid van Joden en van de Joodse gemeenschap te waarborgen. Antisemitisme, in welke vorm dan ook, mag geen accepted practice worden. Joods zijn moet weer gewoon worden, thuis, op het werk en in de synagoge, maar ook en vooral in de openbare ruimte. Zichtbaar Joods zijn moet weer mogen. Zonder angst voor bedreigingen en in alle openheid.

Daar zou ik nou van opkijken.

Advertenties

10 comments

  1. Racisme is een manier van denken en een manier van handelen en heeft alles te maken met macht en met machtsverhoudingen. Antisemitisme is ook geen doel op zich, maar een machtsmiddel waarmee een groepering op zijn best als wezensvreemd en op zijn slechts als inferieur haar plaats kan worden gewezen. Letterlijk of figuurlijk.

    Mee eens. Goed geschreven! Grappig dat als je een begrip deconstrueert, je dan pas ziet wat voor dynamiek erin verborgen zit. Wanneer je je bewust bent van de verschillende lagen die een begrip als ‘racisme’ omvat, dan pas begrijp je haar werking en zie je hoe krachtig het is.wat voor krachtig instrument het is.

  2. Dit jaar heb ik enkele malen versteld gestaan van politiek leiders van de o.a. PvdA en D’66 en hun wijze van bagataliseren van het anti semitisme

  3. Goed en sterk stuk! Ik zat zelf in de jaren zestig op de Amsterdamse Anne Frankschool en wij wisten het zeker: Nederland zou geen antisemitisme meer meemaken. Wij kinderen zouden daar wel voor zorgen, weg met jodenhaat en rassendiscriminatie. En we haalden geld op voor ‘eten voor India’. Tja, wie heeft het nog over onze helden van toen Anne Frank, Albert Schweitzer, Martin Luther King en Ghandi?

  4. Haat suggereert een emotie. Ik geloof eigenlijk niet dat die bestaat (althans niet in het autochtone deel). Het is een artificieel aangewakkerde nep-emotie. Zoals u al schreef is het geen doel op zich, maar een middel van postmodernen om Israel te delegitimeren. Ze maken handig gebruik van de jodenhaat die inherent is in de islam. Het is te treurig voor woorden.

  5. Hoe kom je erbij dat Job Cohen het antisemitisme negeert? Neem even de moeite om het interview met hem op Nu.nl van 15 december te lezen en te bekijken, dan zie je direct dat deze stelling van je niet klopt. Wat is er zo verkeerd aan Cohen; dat hij zich niet laat leiden door vijandbeelden? Dat hij ook het sluipende buitensluiten van een andere bevolkingsgroep benoemt? Dat hij daarmee impliciet kenbaar maakt dat Joden niet het alleenrecht hebben op zich gediscrimineerd voelen? Ben blij dat we met Cohen een politicus hebben die het tot zijn taak acht om “de boel bij elkaar te houden”. En als je vindt dat hij daarbij bepaalde misstanden over het hoofd ziet, wijs hem daarop, maar gooi niet het kind met het badwater weg. Daar heeft niemand iets aan, ook de Joodse gemeenschap niet.

    • Ik zal de laatste zijn om te betogen dat Joden het alleenrecht op “zich gediscrimineerd voelen” hebben. Die boodschap vind je ook niet in mijn artikel terug. Ik vind het wel feitelijk en historisch onjuist dat Job Cohen de moslims in Nederland als gediscrimineerde slachtoffers presenteert, de “nieuwe Joden” als het ware. Sterker nog, daarmee de vergelijking met de jaren ’30 trekt. Die vergelijking klopt van geen kanten en is daarmee uiterst tendentieus. En ik heb weinig boodschap aan de versleten slogan van “de boel bij elkaar houden”. Heel fijn dat Job dat wil, maar het lijkt het enige te zijn wat hij nog te melden heeft. De boel hou je juist bij elkaar door niet de ogen te sluiten voor antisemitische incidenten. Ik heb weinig gehoord over Joden die moslims bedreigen en lastigvallen, wel andersom. Ik hoor graag bewijzen van het tegendeel.

  6. Knap geschreven tekst. Het pleziert me altijd weer dat Nederlandse Joden nog niets aan strijdbaarheid hebben ingeboet. Tegen zoveel Jodenhaat weten ze altijd terug te bijten. In België heeft de Joodse gemeenschap de slagkracht van een vloertegel. Diep buigen, ogen dichtknipen en hopen dat het wel overwaa

  7. Ik zie nergens in het artikel de invloed die Geert Wilders heeft gehad inzake het aanwakkeren van het antisemitisme geluid in de Nederlandse sameneving.
    Mensen zijn anders gaan kijken na de taal van de pvv naar alle mensen van buitenlandse afkomt/origine dus ook naar de Joodse gemeenschap.
    Het vragen om een hoofddoekjes verbod kopvoddentaks het vragen om ritueel slachten te verbieden Nederlandse volk eerst uitspraken tegen moskee en dus ook tegen synagoge en ga zo maar verder. Het feit dat Wilders zich voordoet als strijder voor de Israëlische zaak doet er geen goed aan. Dat soort dingen kunnen ook tegen werken. Sommige hooligans van de pvv weten zich niet te gedragen en zien geen verschil in een een hoofddoek dragen of een keppeltje en dus als 1 pot nat om nog maar te zwijgen over allerlei bedreigingen naar anders denkende Nederlanders. Zoals de PVV altijd placht te zeggen eigen volk eerst maar dat mes snijd aan meerdere kanten helaas dus ook de Joodse medemens.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s