Een verbod op onverdoofd slachten als excuuspolitiek

De gemoederen lopen hoog op in de discussie over het wetsvoorstel dat onverdoofd slachten moet verbieden. De Joodse – en de Moslimgemeenschap maken zich terecht druk over de gevolgen voor het naleven van hun religieuze voorschriften.

De godsdienstvrijheid als grondrecht wordt in de strijd gegooid. Die discussie zal de komende tijd alleen maar aan kracht toenemen. Voorspelbaar is nu al dat men daar niet zal uitkomen. Het zal een welles-nietes-spelletje worden.

De Partij voor de Dieren begeeft zich daarbij op gevaarlijk terrein. Ze voert aan dat verdoofd slachten niet in strijd is met de godsdienstige regels van Joden en Moslims. Het was mij niet bekend dat Marianne Thieme een erkende religieuze autoriteit is die een correcte interpretatie kan geven van de religieuze regels van Thora en Koran en alle geschriften die daarbij horen. Een dergelijk pad van discussie is heilloos.

We komen vervolgens op het probleem van de begrenzing van de godsdienstvrijheid. Dat er ergens een grens is aan de godsdienstvrijheid is duidelijk. Maar waar precies die grens ligt, is niet zo eenvoudig te bepalen. Daar zijn geen objectieve criteria voor. Voor mij heeft de godsdienst enerzijds niet alle vrijheid om terrein te claimen, maar de staat moet er ook voor waken zich op het terrein van de godsdienst te begeven. Die discussie is echter een gebed zonder einde.

Over de dierenwelzijnargumenten die door de voorstanders van een verbod op onverdoofd slachten worden gebruikt valt wél een en ander te zeggen. Daar zou de politieke en maatschappelijke discussie vooral over moeten gaan. Maar daar is een interessant fenomeen waar te nemen. Het huidige debat spitst zich toe op moment van het gedwongen levenseinde van het dier. Het moment dat de handeling van het doden van vee plaatsvindt. Het gaat dan om de kwaliteit van de seconden of minuten (afhankelijk van welk deskundigenrapport wordt geraadpleegd) dat de doodsstrijd van het dier zich afspeelt.

De centrale vraag die de discussie beheerst is: is de gebruikte methode van halal- of kosher slachten onnodig wreed en pijnlijk voor het dier? Voor de goede orde: we spreken dan alleen over de kwaliteit van de laatste ogenblikken van het leven van het dier. Blijkbaar is dat waar het om gaat. Het gaat blijkbaar niet zozeer om de kwaliteit van het leven dat zich voorafgaand aan het directe einde heeft afgespeeld. Dat is wonderlijk en naar mijn mening een tunnelvisie. En dat maakt de ophef in de media en de politiek tot een schijnvertoning met een nogal hypocriet gehalte. Ik vind dat symboolpolitiek van partijen die een punt willen scoren. Niets meer en niets minder.

De discussie zou moeten gaan over het dierenwelzijn in bredere zin. Want laten we elkaar niet wijsmaken dat we de diverse soorten slachtvee tijdens hun leven waardig behandelen. Dat is namelijk niet zo, alle beleidsnota’s, evaluatierapporten, PR-verhalen en Brusselse eisen ten spijt.

Zolang het houden van vleeskoeien en schapen er op gericht is om zo snel mogelijk en tegen zo laag mogelijke kosten een zo groot mogelijke klomp vlees te genereren, is er geen sprake van dierenwelzijn. De dieren worden volgestouwd met antibiotica, hormonen en krachtvoer. Mestkoeien en -kalveren brengen het grootste deel van hun leven door in nauwe hokken en krijgen weinig tot geen lichaamsbeweging. Stilstand zorgt immers voor meer kilo’s vlees. Doordachte bedrijfseconomische principes.

Je zou het ook gewoon dierenmishandeling kunnen noemen.

Aan het eind van hun veelal korte leven worden de dieren op niet al te vriendelijke wijze in vrachtwagens gedreven, staan daar in grote stress opeengepakt en leggen meestal lange afstanden af naar de slachterij. Elke lading slachtvee kent geaccepteerde percentages “uitval”; tijdens het transport in de knel gekomen, verminkte, vertrapte of gestikte dieren. Ingecalculeerde en onvermijdelijke verliezen zeggen politici en de bio-industrie.

Je zou het ook gewoon dierenmishandeling kunnen noemen.

Het doden van dieren voor de slacht is het eindpunt van het traject. Het vee wordt uit de vrachtwagens gejaagd met geschreeuw, stokslagen en stroomstoten. En het pad ingedreven dat leidt naar de plaats van executie. De dieren komen daar aan in een toestand van extreme stress en krijgen vervolgens de pin of kogel in de kop geschoten die hun leven beëindigt. Een efficiënte slachtmethode, zeggen politici en de bio-industrie.

Je zou het ook gewoon dierenmishandeling kunnen noemen.

De conclusie is wat mij betreft dat we dieren van wie we het vlees uiteindelijk willen eten in het algemeen niet netjes en niet waardig behandelen. Sterker nog: onnodig wreed en onnodig stressbevorderend. Laten we dat nu eerst eens met elkaar erkennen. De bio-industrie is wat-ie is: een industrie die producten voortbrengt. Alle initiatieven in het kader van biologisch vlees en scharrelvee ten spijt. Deze bereiken nog steeds maar een klein marktaandeel.

We beschouwen deze dieren als producten en als machines die je kunt kalibreren, inregelen en finetunen. We beschouwen ze als voedsel dat vooral niks mag kosten, want dat zijn we zo gewend. In de schappen van de supermarkt willen we immers de kiloknallers blijven vinden.

In deze setting van decennialang structureel lak hebben aan dierenwelzijn valt er opeens een mogelijk verbod op onverdoofd slachten uit de lucht. Om onze schuldgevoelens af te kopen over de – ik zou haast zeggen – onmenselijke behandeling van vee. Daarmee moet dus worden aangetoond dat we in Nederland wel degelijk het welzijn van slachtvee op het oog hebben. Wat een misvatting. Wat een excuuspolitiek. Wat een onterechte politieke overconcentratie op het korte moment van het doden van het vee.

Op deze wijze hoeven we geen heilige huisjes te slechten en het werkelijke probleem aan te kaarten. Dat probleem is de stelselmatige desinteresse van de gemiddelde politicus en burger in een leefbaar leven voor de dieren die we consumeren. Dat probleem is ook het niet durven aanpakken van de bio-industrie uit macro-economische overwegingen.

Dat gegeven stemt me droef. En die bittere omstandigheid vergoelijken we niet met een verbod op onverdoofd slachten. Zeker niet als we de discussie daarover ook nog eens in termen van mogelijke aantasting van de godsdienstvrijheid gaan voeren. Zo komen we er niet uit. Politiek moet meer inhouden dan symbolisme.

Advertenties

10 comments

  1. Altijd weer die eeuwige mantra “vrijheid van godsdienst” om bepaalde discussies plat te slaan. Wanneer houdt dat eens een keer op?Wat weten koeien, varkens en kippen van die vrijheid?Helemaal niets, nada, niente!Ik heb in de afgelopen maanden een paar gore filmpjes gezien, bv. van een rund dat een stalen kooi in loopt, waarna z’n kop omhoog wordt gedrukt en een allahschreeuwer z’n mes gebruikt, onderwijl allah akhbar roepend.
    Wat weet zo’n rund van een NIET-bestaande allah?Of Jaweh…???
    Nergens in deze wereld staat in welke wet, grondwet of verdrag een tekst die joden en moslims het recht geeft dieren zo aan hun eind te helpen, die praktijk is 3000 jaar geleden VERZONNEN.
    De huidige slachtmethode(die dus zo goed als zeker verboden zal worden)koosjer of “halal???”
    Vraag dat eens aan de slachtoffers van de taliban die in Afghanistan hun hoofd verloren omdat in de USA een verzonnen boekje werd verbrand, een actie die overigens zinloos is.
    http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=12584
    Voor alle duidelijkheid: dat is MIJN mening, zo denk ik erover. En om het nog duidelijker te zeggen: ik behandel dieren met respect. Respect is in eerste lijn bedoeld voor MENSEN en NIET voor religies, punt.

    • Meneer Storm.
      Ik ben het helemaal eens met uw betoog.
      Ik kan het alleen maar aanvullen met de zin. We leven in een staat waar religie en staat gescheiden zou zijn.
      Dat is dus niet zo. Maar dat zou dus wel zo moeten zijn.
      Religie hoort in een moderne staat als Nederland niet thuis als het gaat om politieke besluitvorming.

      Het welzijn van mens en dier zeker wel en daarmee kan men nu een punt zetten achter dwaze relie gestoorden die graag hun mes willen gebruiken uit een naam van een verzinsel..
      Graag een verbod op halal slachten.

  2. Ook voor een rituele slacht wordt het vee uit de vrachtwagens gejaagd met geschreeuw, stokslagen en stroomstoten. En het pad ingedreven dat leidt naar de plaats van executie. De dieren komen ook daar aan in een toestand van extreme stress.
    Op internet zijn ook filmpjes over slachten in Mongolië en dat ziet er best redelijk gecontroleerd en menselijk uit. http://tinyurl.com/6cyb3gy http://tinyurl.com/6yzkeh6
    De discussie kan best wel over de wijze van slachten alleen gaan.

  3. Beste John en Meneer Storm
    Alsof het ‘gewone’ slachten zo’n pretje is voor de dieren.
    Lees hierboven eens over de ‘gewone’ praktijken en kijk daarover eens naar een filmpje – niet minder gruwelijk!
    Asher heeft gelijk: de rituele slacht verbieden is symboolpolitiek. Er zijn veel erger dingen bij de behandeling van vee, waarmee je veel meer winst behaald als je die aanpakt. Maar nee, we beginnen met de rituele slacht, dat is wel zo gemakkelijk en dan hebben we toch weer een goed gevoel over onszelf!
    Bah.

  4. @Martine: je hebt gelijk! Maar ik ben niet de enige die vindt dat je dieren NOOIT moet laten lijden. Voorbeeld uit eigen beleving. In de jaren die achter mij liggen heb ik een aantal herdershonden mede door heupdysplasie moeten laten INSLAPEN. Dierenartsen geven daarvóór eerst een stevige verdoving,ALTIJD!
    De rest ga ik hier niet neerzetten, hondenliefhebbers weten verdomt goed waar ik het over heb.Je neemt afscheid van een VRIEND. Maw: toen ik merkte dat de eerste tekenen van pijn zichtbaar werden, heb ik een besluit genomen en je kan ervan verzekerd zijn dat dat verdomt moeilijke besluiten waren.
    Daar laat ik het bij.
    En voor het overige blijf ik bij wat ik hier eerder heb neergetikt. Het gaat me niet alleen om dat komende verbod, al dat gekoppel van bepaalde zaken, rituelen, wat dan ook aan de vrijheid van godsdienst door de bekende groepen zijn in mijn beleving ZUM KOTZEN.

  5. 1. Partij voor de Dieren is juist tegen de bio- industrie.
    2. De mens hecht waarde aan een pijnloze en “cleane” dood en trekt dat (m.i. terecht) door naar het dier.
    3. Beschaving van de mens valt o.m. af te lezen hoe er met dieren wordt omgegaan.

  6. Het lijkt mij een zonde op zich, om het geloof aansprakelijk te stellen voor dierenleed.Als een persoon meent te moeten offeren om God te plezieren, dan gaat hij er van uit dat dierenleed daar het meest geschikt voor is.Is zijn God een idioot? Hoe stelt hij zich zijn God eigenlijk voor? Moeten we voor die waanzin maar doen wat ze vragen? Het is een walgelijke manier van doen, laat ze maar vegetariër worden, een prachtige manier om een offer te brengen.Een offer telt voor je zelf, en niet door een onschuldig dier te gebruiken, om er zelf dus vanaf te komen.

  7. Storm

    Ritueel slachten is geen privilege. En het ergste wat je er over kunt zeggen is dat het op een andere manier barbaars is dan normaal slachten. Waarom dan dat onderscheid?

    Maar ik ben niet de enige die vindt dat je dieren NOOIT moet laten lijden.

    De stand van de huidige medische wetenschap bewijst je ongelijk

  8. Het is echt walgelijk, ik dacht dat onverdoofd slachten echt niet meer gebeurde, ja gelukkig wordt hier weer over gesproken. en heel snel verboden wordt!!!!! Laten zichzelf martelen
    dan kunnen ze voelen wat ze die dieren aandoen. Want die voelen het BESLIST !!!!!!!!!!!!!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s